وقـتی او آمـد آسمــان قـلــبم  ابــری شـد و چـشمــان بـی گـنـــاهم بــــارانی

وقــتی او آمـد دل شـب بــوها گـــرفت و محـبوبـه شـب پـــژمـرد

وقـتـی او آمـد من مـــردم و تمـــام چـیزهـــایی کـه مــال من بـــود

وقـتی او آمـد گــل عشـقم پـرپـر شـد و عــروس آرزوهـــایم چـــله نشین این گــل

وقــتی او آمــد

                                    وقــتی او آمــد...

                                                            تو را از من گرفت

 ای تو جاری شده در قشنگترین دقایقم

                                         ای تو با من آشنا ناجی قلب عاشقم

  ای تو پیدا شده در لحظه انتخاب دل

                                          ای تو در سکوت شب بهار پاییز دلم

 کسی مثل تو تو حرم نفسم جاری نشد

                                     کسی جز تو به سرم دست نوازش نکشید

کسی مثل تو منو به ظلمت شب نسپرد

                                      کسی قلب منو مثل تو به آتیش نکشید

هیشکی هستی منو مثل تو از من نگرفت

                                        کسی مثل تو منو اسیر تنهایی نکرد

کسی مثل تو برام مایه ی تاریکی نشد

                                        کسی مثل تو به من حلقه نابودی نزد

عـاقبت عشق دروغـی و فـریبنـده تــو

                                        منو تا مرز بد لحـــظه بـــدنـــامی کشید

من هنوز دوزخیه عشق دروغین تـوام

                                      از تو این تشنه تن خسته به انتها رسید

         دیــــر شــــد امــــا مــــــرا نـــشـناخـــتی

                                                          بــــر هـمـــه غـــیر از دلــــم پـــرداخـتــی

 دور شـد چـشـم سـیـاه فــام تــو و لیــک          قـلب مـا را در غمی بس جان گـداز انـداختی

قـلـب مـا قــــربـــــــانــی  مهـــر تو شـــد           تو به یک شمشیر حسرت کار مارا ساختی

عـشــق مــن؛ امیــــــد مـن؛ زیـبـــای مـن:

                                                               بــس کــه با اسـب نـگاهـت بر دل ما تـاخـتی

قـلب مــا جـولانـگه آن تـوسـن بــیداد شـد           

                                                             قلـب مـا تـقــدیـم تــو امـا چـه سـودی داشـتی؟

تو رخت را با وجود مصلحت اندیشی فرزین خویش

                                                             بر حریض ناثــواب و نـابکـار و نـابـرابـر بـاخــتی

وای بـرمـن وای بـرمـن قــلـب مـن در دسـت تــوست

                                                       یــا خــدا نـاکـرده آن را هـــم بـــدیـشـــان بــــاخــتی؟

                    اونیکه تنها ترینه حتی سایه هم نداره

                                این منم که خوبی هامو  کسی هرگز نشناخته

                                                  اونکه در راه رفاقت همه ی هستی شو  باخته

                                                                    هر رفیقه راهی بامن دو سه روزی همسفر بود

                                                                                        انتهای هر رفاقت واسه من چه زود  گذر بود

                                                                                      هر کی بازمزمه ی عشق دو سه روزی عاشقم شد

                                                                            عشق اون باعث زجر همه ی دقایقم شد

                                                           اونکه عاشق بود و عمری از جدا شدن میترسید

                                      همه هراس و ترسش به دروغش نمی ارزید

                چه اثر ازین صداقت چه ثمر از این نجابت

وقتی قدر سر سوزن به وفا نکردیم عادت

در دستهای تو  آیا کدامین رمز بشارت نهفته بود  کز من دریغ کردی؟

تنها تویی مثل پرنده های بهاری در آفتاب

         مثل زلال قطره باران صبحدم

          مثل نسیم سرد سحر

           مثل سحر آب

           آواز مهربانی تو با من

           در کوچه باغهای محبت

            مثل شکوفه های سپید سیب

            ایثار سادگی ست

                 افسوس...

                                           آیا چه کس تو را از مهربان شدن با من مایوس کرد؟؟؟

                               کاش گلبوسه لبخند تو را می چیدم

کاش یکبار تو در خلوت من می ماندی

                               راز پنهان مرا  از نفسم می خو اندی

کاش مهرم به درون دل تو می تابید

                                کاش سیر نگهم در نگهت می خوابید

کاش یاد رخ من مست و خرابت میکرد

                               کاش افسون دلم نقش بر آبت میکرد

همچنان در گذرند بدون اینکه ما لحظاتی را ببینیم

عمرها مانند باد می گذرند و روزها یکی پس از دیگری جایگزین هم می شوند

ای کاش پرده های احساسم را کنار میزدم  وبه انتهای اعماق قلبم نزدیک میشدم ودر آن

لحظه کسی دریچه قلبم را می گشود و مدام می گفت سلام ای عاشق غریب

ای کاش روزی کلید غمهایم را می یافتم و در کوچه های  غمناک هر روز سراغ تورا میگرفتم

.........................................................ومن همچنان عاشقت خواهم ماند.

نشینم آهی سرد از اعماق  قلبم بیرون می نهد خسته ام خسته از همه چیز

ماههاست که با عشق و امید خداحافظی کرده ام احساس دلتنگی میکنم

احساس میکنم که تن رنجور من به یک پرواز نیاز دارد

دیگر عشق چون شاپرکها بر قلبم نمیشیند دیگر پرنده  امید از دستهایم دانه نمیچیند

دیگر قلب شکسته ام از عشق چیزی نمیپرسد

دیگر اوهم از دنیا سیر شده است

روزگار با من و او خیلی بد کرده

گلهای باغچه ام را بی روح وبی جان کرده

گاه که چشم با میکنم هیچ چشم اندازی روبرو یم نمی بینم وتنها قطره  اشکی را میبینم  که بر روی 

پلکهای  خسته از عشق  

خسته از دیدن  سنگینی میکند

                زندگی قصه ی تلخی ست که از آغازشِِ" بس که آزرده شدم  چشم به پایان دارم 

اگر چه دست تو تو دست من نیست

هنوزم با توام تا آخرین شعر  

نگو وقتی واسه عاشق شدن نیست

حالا هرجا که هستی باورم کن

بدون با یاد تو تنهاترینم

هنوزم زیر رگبار ترانه

کنار خاطرات تو میشینم

        سکوت لحظه های تلخ و بشکن نذار اینجا تک وتنها بمونم

             عشق من بی انتهاست

 رد پای اشکهایم را بگیر

           تا بدانی خانه عاشق کجاست

در صفحه شطرنج زندگی ام تمام مهره هایم مات مهربانی هایت شد

ومن با اسب سفید قلبم بسوی تو تاختم تا بگویم:

                                                                        شاه دلم دوستت دارم